Görünen o ki sayın androjen; o kadar yalnızsınız ki tüm bu içinizdeki insan çokluğu aslında bu sebepten ötürü. 

Ve biraz da o kadar açgözlüsünüz ki; hiçbir şeyden geri kalmak istemeyen, her şey olmaya çalışan, hep biraz daha biraz daha isteyen halinizle obur bir şekilde çevrenizdeki her şeyi yediniz. Tıpkı Tazmanya canavarı gibi. Daha fazlasını tüketmek üzere fırıl fırıl dönerken, yarattığınız girdabınızda tek bir varlık kalmadı. Tebrikler, her şeyi yok ettiniz. Yiyecek hiçbir şey kalmayınca mecburen kendinizi yediniz. Yiye yiye öyle azaldınız, öyle azaldınız ki adeta hiç kalmadınız. Ne yazık ki, dersinizi alıp Zümrüdüanka kuşu gibi kendinizi yeniden doğurbilecekken, kalan son zerrenizle gelmiş geçmiş tüm zamanlardan kahramanlar yarattınız. Onlar arkadaşınız oldu. Kimler yoktu ki orada. Şifacılar, peygamberler, önderler, fahişeler, evde kalmış kız kuruları, prensesler, kraliçeler, krallar, prensler, şövalyeler, atlı süvariler, atlar, salyangozlar, kaplumbağa ve develer. Hatta devler, cüceler, robotlar, mutantlar, tanrılar, mitolojik bilmem neler ve daha sayacak bir sürü hayali ya da gerçek bir yığın kahraman.. 

O an keyfiniz nasıl isterse öyle senaryolar yazdınız. Rolleri ezberlettiniz. Canınız sıkılır, fikriniz değişirse sihirli değneğinizle bir dokundunuz, hemen istediğiniz şekle girdi Tüm oyuncular, başka oyuncular oluverdiler. Rollerini zaten ezberlemiş olarak yaratılıverdiler.

Uyumsuz olanlar rol çaldılar, istifa ettiler, grev yaptılar. Derhal kafasını koparıp ibret-i alem olsun diye sergilediniz kellelerini meydanlarda. Biatçılarla kendi yarattığınız sahnede, kendi çizdiğiniz resimlerle, kendi diktiğiniz kostümler ve kendi tasarladığınız dekorlarla yine kendi oyuncularınız ve o muhteşem zekanızla yazdığınız oyunu mükemmel bir şekilde oynattınız. Ve sonunda alkışları siz topladınız. Alkışlayan seyirci de sizdiniz, diğer bütün paydaşlar da. Tanrı da sizdiniz, kul da.. 

Bravo ne müthiş bir deha, kadro, performans. Ne harika bir izleyici kitlesi ve hava bile ne kadar muhteşem; hep dilediğiniz gibi. 

Tebrikler, ne de haşmetli ve görkemli bir yalnızlığınız var.

Birileri size bir el atmalı. Umut vaad ediyorsunuz.